|
احمدی نژاد
از سردبیری "جیغ و داد"
تا ریاست جمهوری!
انقلاب فرهنگی به سبک چین و بستن دانشگاه
ها، برای چپ ستیزی و مقابله با تسخر سفارت
امریکا از ابتکارات احمدی نژاد بود. او با
اشغال سفارت امریکا مخالف بود و با گرفتن
سفارت شوروی موافق. او بعنوان مخالف اشغال
سفارت، حتی یکبار هم پایش را در سفارت
اشغال شده امریکا نگذاشت. چمران معاون
نخست وزیر (بازرگان) به ما گفت: "نباید با
همه بخش های ساواک یکسان برخورد کرد، مثلا
از بخش ضد چپ ساواک باید استفاده کرد".
آقای هاشمی ثمره از همان زمان درکنار
احمدی نژاد بود. آنها مثل هم فکر میکردند.
ما با "حسن آیت" که در رهبری حزب جمهوری
اسلامی قرار داشت ارتباط داشتیم. برای
انقلاب فرهنگی معتقد بودیم که
زمان شاه
هم دانشگاهها را دربار و فرح و شاه
انتخاب میکردند. ما برای وزارت علوم صرفا
یک نقش لجستیکی قائل بودیم. بنظر من، که
از همان سال اول انقلاب در کنار و هم نظر
با احمدی نژاد بوده ام، او نه تنها چپ
نیست، بلکه یک "راست متحول نشده" است که
می خواهد مملکت را به شیوه "کمیته امدادی"
اداره کند.
اشاره-
در آخرین ماه های ریاست جمهوری احمدی
نژاد و مخالفت های رو به گسترش
روحانیون و مذهبیون درباره پیوندی که
او بین خود و امام زمان تبلیغ می کند،
مرور کارنامه سیاسی او از واجبات است.
واجب است زیرا این خطر که او برای
دوره دوم نیز سنگر ریاست جمهوری را در
تسخیر خود نگهدارد وجود دارد. احمدی
نژاد، یک فرد نیست. او یک عقبه دارد و
این عقبه نیز با هر اسم وعنوانی که
باشد چیزی نیست مگر مافیای حجتیه که
او از همان ابتدای پیروزی انقلاب که
خود را در صف انقلابیون پس از انقلاب
جا زد، سیم خود را روی سیم آن انداخت
و این نیمه پنهان خویش را تا رسیدن به
شهرداری تهران توانست حفظ کند. او می
تواند خالق و یا مجری خونین ترین
حوادث و رویدادها در ایران شود. پشتش
به شورای نگهبان و شخص احمد جنتی گرم
|